اتنا

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ)(1) کوه آتش فشانی است در شمال شرقی جزیرهء صقلیه (سی سی لیا) که از مرتفع ترین جبال اروپاست و 3237 متر ارتفاع آن است. نخستین آتش فشانی اتنا در زمان فیثاغورس بوده است. این کوه در سال 1183 م. بار دیگر آتشفشانی کرد و 15000 تن را بدیار نیستی فرستاد و در سال 1669 م. نیز بر اثر آتشفشانی آن 200000 تن و در 1693، 18000 تن هلاک شدند. (فرهنگ ترجمهء تمدن قدیم تألیف فوستل دُکولانژ). بر اثر آتشفشانیهای مزبور اغلب سواحل کاتان(2)منهدم شده است. بر حسب اساطیر، غولان انسلاد(3) و تیفن(4) در آنجا مسکن دارند و جای کوره های وولکن(5) و سیکلپ ها(6) نیز در آنجاست. و نام دیگر آن جبل(7) است. اطمه البرکان(؟). جبل اللکام(؟).
(1) - Etna.
(2) - Catane.
(3) - Encelade.
(4) - Typhon.
(5) - Vulcain.
(6) - Cyclopes.
(7) - Gibel.