«لغت نامه دهخدا»
[اِتْ تِ] (ع مص) پناه گرفتن بجائی. || جای گرفتن: اتویت منزلی و الیه بالابدال والادغام و ایتویت علی التصحیح؛ پناه و جای گرفتم به آن. (منتهی الارب).
