اتیس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ یَ] (ع ن تف) رام تر. منقادتر.
-امثال: اتیس من تیوس تویت؛ قال حمزه هذا مثل حکاه محمد بن حبیب و لم یذکر فی ایّ موضع یجب ان یوضع و تویت قبیله من قبائل قریش و هو تویت بن حبیب بن اسدبن عبدالعزّی قال و حکی ایضاً: اتیس من تیوس البیّاع، و لم یفسره ایضاً. قال حمزه فسألت عنه اباالحسین النسابه الاصبهانی فذکر انه البیاع بن عبدیالیل بن ناشب بن نمیره بن سعدبن لیث بن بکر و بنته ریطه بنت ام ابی احیحه سعیدبن العاص و یعیّرون به. (مجمع الامثال میدانی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر