اثاث

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) رخت خانه و قماش خانه. (مؤید).
- اثاث البیت؛ رخت خانه. مبل.
|| همهء مال (از شتر و گوسپند و بنده و کالای خانه). کارفرمای خانه چون دیگ و تبر و غیره. (السامی فی الاسامی) (مهذب الاسماء). متاع. کالا. (دستوراللغه). کاخال. سپار. ج، أئِثَّه، اُثُث. و بعضی گفته اند این کلمه جمعی است بی مفرد.