اثاویون

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ) بیونانی اشترغاز. (تحفهء حکیم مؤمن). در مخزن الادویه این کلمه اثاویرن (با راءِ اخت الزاء) آمده است.(1)
(1) - بعید نمی نماید که کلمه محرف Assa foeditaباشد بمعنی انگدان.