اثرماط

«لغت نامه دهخدا»

[اِ رِمْ ما] (ع مص) اثرماط سقاء؛ منتفخ گردیدن مشک. || اثرماط مرد؛ برآماسیده شدن او از غلبهء خشم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر