اثغار

«لغت نامه دهخدا»

[اِثْ ثِ] (ع مص) ادِّغار. اِتّغار: اثغار غلام؛ دندان شیر ریختن کودک. || دندان برآوردن. (لغت از اضداد است).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر