«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) گران کردن. (تاج المصادر). گران کردن بوزن. گرانبار کردن. (منتهی الارب). || گران شدن. (تاج المصادر). || گرانبار شدن. || بار دادن بر کسی. (منتهی الارب). || گران شدن آبستن. (زوزنی): اثقلت المرأه؛ گران و ظاهر شد آبستنی او. (منتهی الارب). سنگین شدن زن آبستن. || اثقال مرض کسی را؛ سست و گران ساختن بیماری او را. سنگین شدن مرض او. و همچنین است اثقال نوم و لوم کسی را. (منتهی الارب).