اثیث

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع ص) انبوه و درهم پیچیده (گیاه). || کلان سرین. || موی بسیار درهم پیچیده. || غزیر. عظیم: شَعرٌ اَثیث؛ ای غزیرٌ طویل. (تاج العروس). و کان ذلک الکتاب مقدمه لفنون العلم و الاَداب من التفسیر و الحدیث و الفقه الاثیث(1). ج، اِثاث، اَثائث.
(1) - این عبارت در یادداشت های من بدون ذکر مأخذ منقول عنه یافت شد.