«لغت نامه دهخدا»
[اُ ثَ] (اِخ) موضعی است قرب مدینه و در آنجا چشمه ای است آل جعفربن ابیطالب را، و آن میان بدر و صفراء واقع است و ذواثیل نیز گفته میشود. || نیز موضعی است که اکثر ازآنِ بنی ضمره از قبیلهء کنانه میباشد. (معجم البلدان).