اجاءه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ءَ] (اِخ) اجاءه بدربن عقال، موضعی است که در آن سراها از متن جبل برآورده اند. (معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر