«لغت نامه دهخدا»
[اَ دِ] (ع ص، اِ) جِ اَجْدُب. ججِ جَدْب. زمین های سخت که آب در آن واایستد و زود بازنخورد. (مهذب الاسماء). جاهای خشک بی نبات. (منتهی الارب).
