«لغت نامه دهخدا»
[اِ رَ / رِ نِ] (نف مرکب)مستأجر. - امثال: اجاره نشین خوش نشین است ؛ یعنی مستأجر هر جا را که نپسندد به آسانی تواند ترک کردن و جای دیگر اجاره کردن.