«لغت نامه دهخدا»
[اِ فَ] (ع مص) فراز کردن در را. در باز کردن. در واکردن. در فاکردن. (تاج المصادر). || درگذرانیدن نیزه به اندرون. به اندرون چیزی جراحت رسانیدن. جراحتی کردن که در جوف باشد. (تاج المصادر). || بوی گرفتن مردار. (منتهی الارب).