«لغت نامه دهخدا»
[اُ جُ] (ع ص) ناقه اُجد؛ شتر مادهء قوی استوارخلقت که مهره های پشت آن با هم پیوسته باشد و این خاصّ است بمادیان و اطلاقش بر نر نیاید. (منتهی الارب). اشتر بنیرو و تیز. (مهذب الاسماء).