«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) غالب آمدن. (منتهی الارب). || خلجان در دل: مااَحْکَأَ فی صدری؛ نخلید آن در دل من. || احکاء عقده؛ بستن گره. گره را استوار بستن.