«لغت نامه دهخدا»
[اَ مَ] (اِخ) ابن یوسف کاتب، مکنی به ابوالجهم. صاحب رسالهء حسن. و این رساله بقول ابن الندیم یکی از پنج کتابی است که همهء مردم بر خوبی آن همداستانند. و بعربی نیز شعر میگفته و مقل است و دیوان او پنجاه ورقه است. ابن الندیم او را یکی از بلغای عشرهء ناس میشمارد و نیز او را رسایلی است. و ابوعبیدالله محمد بن عمران المرزبانی در الموشح از وی روایت کرده است. (الموشح چ مصر ص 372، 373، 378).