احمدک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ مَ دَ] (ضمیر مبهم مرکب)شخصی مثلی است که در بعض امثال فارسی از جمله دو مثل ذیل آمده است: احمدک اُستا نرفت روزی که رفت آدینه بود.
احمدک را که رخ نمونه بود آبله بردمد چگونه بود.نظامی.