«لغت نامه دهخدا»
[اَ مَ دِ] (اِخ) ابوالحسن احمدبن محمد خراسانی نوری. یکی از مشایخ صوفیه. هجویری گوید: وی را مذهبی مخصوص است در تصوف که بمذهب نوری معروف است و پیروان او را نوریه یا نوریان نامند. او رفیق جنید و مرید سریّ بود و بسیاری از مشایخ از جمله احمدبن ابی الحواری را دیده است. و او راست: اعزالاشیاء فی زماننا شیئان: عالم یعمل بعلمه و عارف ینطق عن الحقیقه. و رجوع به ابوالحسن نوری شود.