احمدیار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ مَدْ] (اِخ) (امیر...). از امرای عهد سلطان ابوسعید تیموری که پس از قتل او چندی در حبس و بند بود و سپس نجات یافت و آنگاه در زمرهء امرای سلطان حسین میرزا درآمد. رجوع بحبط ج2 ص238، 246، 247، 260 شود.