اخاک اخاک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ اَ] (ع صوت مرکب)برادر را باش! پشتی برادر کن. ملازم برادر باش :
اخاک اخاک اِنّ من لا اخاً له
کساعٍ الی الهیجا بغیر سلاح.
مسکین الدارمی.