«لغت نامه دهخدا»
[اَ خَب ب] (ع ن تف) گربزتر. مراوغ تر. - امثال: اخبُّ من ضبّ. و منه اشتقوا قولهم فلان خبٌّ ضبٌّ(1). (مجمع الامثال میدانی چ طهران ص206). (1) - رجل خبٌّ ضبٌّ؛ ای جربز مُراوغ.