اخب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ خَب ب] (ع ن تف) گربزتر. مراوغ تر.
- امثال: اخبُّ من ضبّ. و منه اشتقوا قولهم فلان خبٌّ ضبٌّ(1). (مجمع الامثال میدانی چ طهران ص206).
(1) - رجل خبٌّ ضبٌّ؛ ای جربز مُراوغ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر