اخت

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (ع اِ) خواهر. همشیره. || مانند. مثل. قرین: دال اخت الذال. ج، اخوات. (مهذب الاسماء). || اخت شدن با کسی؛ در تداول عوام، با او آرام گرفتن. با او مأنوس شدن. || اخت آمدن با چیزی؛ متناسب شدن با آن.