اختری

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (ص نسبی) منسوب به اختر. || منجم. فال گیر.(1)
(1) - مؤلف آنندراج و برخی فرهنگهای دیگر این بیت فردوسی را مثال برای اختری بمعنی فال گیر و منجم آورده اند:
یکی اختری گفت از آن پس براه
کزینان ببرم سر ساوه شاه.
ولی اختر در این بیت بمعنی فال و تفأل است. رجوع به اختر... شود.