«لغت نامه دهخدا»
[اِ رُدْ دی] (اِخ) ابن غیاث الدین(1) الحسینی. از دانشمندان مائهء نهم و دهم هجری، و معاصر سلطان حسین بایقراست. وی قاضی هرات بود او راست: اساس الاقتباس، کتاب مختصری است در امثال و حکم شامل اقتباسات لطیفه. این کتاب بخواهش بایقرا تألیف گردیده و بقول حاجی خلیفه آنرا در سلخ رجب سنهء 897 ه . ق. بپایان رسانیده است و در سنهء 1298، در 198 صفحه، در آستانه به اعتناء عبدالحافظ طائفی، و در سنهء 1323، در 173 صفحه، در مطبعه السعادهء مصر بطبع رسیده است. رجوع به معجم المطبوعات شود. (1) - در کشف الظنون چ1 استانبول ج 1 ص 89: اختیاربن غیاث الدین.