«لغت نامه دهخدا»
[اَ ثَ] (ع ص، اِ) پهن بینی. (مهذب الاسماء). پهن و سطبر بینی. || آنکه سرگوش وی پهن باشد. || شیر. اسد. || شمشیر پهن. || شرم سطبر، در زن.
