«لغت نامه دهخدا»
[اَ خُ] (اِ) آخُرات. آخُرها. ابوریحان بیرونی در کتاب الجماهر (در ذکر اخبارالذهب و معادنه) آرد: و قد کان یوجد فی زرویان فی عنفوان ظهوره و اقبال شأنه فی جباله و هضباته تجاویف واسعه کالبیوت یسمونها أخرات، ای أواری مملؤه من قطاع ذهب کالسبائک کأنها خزائن معده لطلابها و کان العاثر علیها یحصل علی غناءالدّهر. (الجماهر چ هند ص242).