اخرب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از خراب.
-امثال: اخرب من جوف حمار؛ اخلی من جوف حمار. (مجمع الامثال میدانی در اخلی...).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر