اخری

«لغت نامه دهخدا»

[اَ خُ ری ی] (ص نسبی) هذه النسبه الی اخروهی قصه (ظ: قصبه) دهستان بین جرجان و بلاد حراسان (ظ: خراسان) هکذا ذکره ابوبکر الخطیب الحافظ فی کتاب المونیف (؟) و اطنابی قراه بخط ابی عبدالله محدبن عبدالواحد الدما والحافظ الاصبهان ان اخر قریه بدهستان و هو دخل تلک البلاد و عرف المواضع فحصل من القولین ان اخر اسم قصبه (قصبه) دهستان او قربه (قریه؟) بها. (انساب سمعانی ص14). و عبارت غلط و مضطرب است.