اخفش صغیر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فَ شِ صَ] (اِخ) اخفش اصغر. ابوالحسن علی بن سلیمان بن فضل نحوی بغدادی. او حافظ اخبار نیز بود. وفات بسال 315 ه . ق.(1) و از اوست کتاب الانواء. کتاب التثنیه والجمع. کتاب الجراد. (ابن الندیم). و او از تلامذهء مبرّد و ثعلب و یزیدی و ابی العیناست و نیز او راست: تفسیر رساله سیبویه و کتاب الحداد و کتاب فی النحو، که آنرا احمدبن جعفر الدّینوری داماد ثعلب نحوی تهذیب کرده و بنام المهذب موسوم ساخته است و جز آنها. اخفش مردی کج خلق و تنگدست بود و علی بن عیسی وزیر او را از درگاه خود براند و وساطت ابن مقلهء کاتب را در حق او نپذیرفت وی باکثار خوردن شلغم در شعبان سال 315 ه . ق. درگذشت. (روضات الجنات ص 55). و رجوع به الموشح چ مصر ص14، 17، 20، 22، 25، 64، 92، 246، 247، 254، 255، 268 و 357 و تتمهء صوان الحکمه ص214 و قاموس الاعلام ترکی و رجوع به علی... شود.
(1) - و بقولی 353.