«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَ] (ع ن تف) نعت تفضیلی از خُنوع. ذلیلتر. اذل. مقهورتر. اقهر. خوارتر: اخنع الاسماء عندالله ملک الاملاک؛ ای اذلها و اقهرها و یروی انخع و انجع و اخنی.