اخوجمادی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جُ] (اِخ) وی از زهاد و در باب الطاق منزوی بود و مردم بزیارت او میشدند و بدو تبرک میجستند. ابوالفرج جوزی بنقل از ابی محمد عبدالله بن علی المقری از او روایتی نقل کرده است. رجوع بصفه الصفوه ج 2 صص280 - 281 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر