اخیذ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع ص) اسیر. (تفلیسی) (ابن خلکان). اسیرکرده. به اسیری گرفته. (آنندراج). بندی. گرفتار. دستگیرکرده. بَردَه.
- امثال: اکذب من اخیذالدیلم.
|| پیر مسافر (؟). (آنندراج). مؤنث: اخیذه. ج، اُخذاء. (مهذب الاسماء).