«لغت نامه دهخدا»
[اُ خَ ضِ] (اِخ) محمد بن یوسف. یکی از شرفای حسنی. برادر او اسمعیل در زمان معتز خلیفهء عباسی بحجاز خروج کرد و آنگاه که بمُرد چون فرزندی نداشت برادرش صاحب ترجمه وارث او شد و به یمامه کشید و بدانجا حکومتی تشکیل کرد. چندتن از نسل او در مائهء سوم هجری مدتی در آنجا مستق حکومت راندند. (قاموس الاعلام).