اخی یو

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِخ) (برادروار) پسر ابی ناداب که از خانهء پدر در پیش صندوق خداوند افتاده باورشلیم رفت و بدین طریق از غضب برادر خود غرّاه نجات یافت. (کتاب دوم سموئیل 6:3 و اول تواریخ ایام 13:7) (قاموس کتاب مقدس).