ادالیسک

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (فرانسوی، اِ)(1) (از کلمهء ترکی ادلیک، مشتق از اُدَه، اطاق و وثاق + لیک، حرف نسبت) کنیز و خدمتکار زنان سلطان عثمانی. || نامی که بغلط بزنان حرم سلطان داده اند. || انگر(2) نقاش معروف دو پردهء بسیار زیبا ساخته است: «ادالیسک غنوده» که در رم بسال 1814م. کرده است و امروز در موزهء لوور است. ادالیسک دوم، زنی جوان و موخرمائی را نشان میدهد که سر خود را بر بازو خم کرده است. ادالیسک اژن دلاکروا(3)(1847 م.) بر پردهء قرمز غنوده و سر را در انحنای بازوی چپ جا داده است. چهرهء وی دارای کمال و رنگ پرده بسی زنده و جاندار مینماید. ادالیسک های دیگری نیز لوئی بولانژه(4) (1830)، کور(5) (1838)، ا. کُلَن(6)(1838)، ارنست هبر(7)، ه . سالمسن(8) (1872) و دیگران دارند.
(1) - Odalisque.
(2) - Ingres.
(3) - Eugene Delacroix.
(4) - Louis Boulanger.
(5) - Court.
(6) - A. Colin.
(7) - Ernest Hebert.
(8) - H. Salmson.