«لغت نامه دهخدا»
[اُ دَ] (ع ص، اِ) جِ ادیب. ادب دارندگان. ادب دهندگان. (غیاث اللغات) :اکناف و الطاف ایشان مقصد غرباء و ادباء اطراف شده. (ترجمهء تاریخ یمینی ص275).