ادب کده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ کَ دَ / دِ] (اِ مرکب) جای ادب. ادب گاه :
در این ادب کده جز سر بهیچ جا مگذار
تمام خاک دل افتاده است پا مگذار.
میرزا بیدل.