«لغت نامه دهخدا»
[اَ جَ] (ع ص) تیره. تار. و بعیر ادجن؛ شتر تیره رنگ. و هی ای الدُجنه فی الابل اقبح السواد. شتری که بدهیئت و سیاه رنگ باشد. (آنندراج). مؤنث: دَجْناء.