ادرارخوار

«لغت نامه دهخدا»

[اِ خوا / خا] (نف مرکب)راتبه خوار :
ملک احسان ترا صد چون سحاب ادرارخوار
خرمن فضل ترا صد چون عطارد خوشه چین.
سلمان.