ادرنج

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ] (معرب، اِ) (کلمهء فارسی بقول لیث) ادرنگ. اشکز (عربی) و آن چیزی است چون چرم برنگ سفید که زین بدان استوار کنند. (ازهری از تاج العروس). دوال سیرم. (ربنجنی در معنی اشکز). الأُشْکُزُّ کطُرْطُبّ؛ شی ء کالادیم الابیض یُؤَکَّدُ به السّروج، معرب ادرنج بالفارسیه. (اقرب الموارد).