ادریا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ)(1) یکی از قدیمترین شهرهای ایطالیا در ولایت رویگو(2) از بندقیه واقع در کنار ترعهء بیانکو(3) بمسافت 30 میلی جنوب غربی ونیز، سکنهء آن در حدود 13 هزار تن است. فیضان نهرهای ولایت موجب زیانهای بسیار گردیده چه خاکهائی را با خود حمل می کند و دریا را که سابقاً بدان شهر متصل بوده چهارده میل دورتر برده است. شهر مزبور مرکز اسقف نشین و از جهت تحف و آثار قدیمهء رومی و غیرها مشهور است. این شهر را مهاجرین اتروری بسال 1376 ق. م. بنا کردند و در مائهء هفتم قبل از میلاد اهل فلیه بر آن مستولی شدند و در سنهء 213 ق. م. دولت روم بر آنجا استیلا یافت و بخشی از آنرا خراب کردند و بحر ادریاتیک بدین شهر منسوبست. (ضمیمهء معجم البلدان).
(1) - Adria.
(2) - Rovigo.
(3) - Bianco.