ادل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَل ل] (ع ن تف) نعت تفضیلی از دلالت. دلیلتر و رهنماتر. (غیاث اللغات). دال تر. راه نماینده تر. رساتر در دلالت.
- امثال: ادلّ من حُنَیْف الحناتم و من دُعَیمیص الرمل.