ادم

«لغت نامه دهخدا»

[اُ دُ] (ع ص، اِ) آهوان سپید: والادم من الظباء؛ البیض تعلوهنّ جدَدٌ فیهن غُبره. (معجم البلدان). || جِ اَدیم. || جِ اِدام.