«لغت نامه دهخدا»
[اَ مَ] (ص) مشک خالص را گویند و به عربی اذفر خوانند. (برهان قاطع). مشک پاک یکدست : صدری که نسیم خلق او عطر اقطاع دهد بمشک ادمن. (این بیت از سیف اسفرنگ است و در دیوان چ زبیده صدیقی بجای ادمن در بیت مزبور کلمهء لادن آمده است. در این صورت شاهد نخواهد بود).