«لغت نامه دهخدا»
[اَ مَ] (ع اِمص، اِ) ادمت. گندم گونی. || گندم گون شدن. (تاج المصادر بیهقی). برنگ ادمه شدن. (منتهی الارب). || خویشی. || وسیله. دست آویز. || آمیزش. نزدیکی جستن. موافقت. پیوستگی بچیزی. (مهذب الاسماء). || رنگی از رنگها که مایل بسیاهی یا سپیدی باشد یا سپیدی خالص یا رنگی از رنگهای آهو مایل بسپیدی و گفته اند اُدمه در شتر سپیدی مو و سیاهی چشم است.