ادوده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَهْ] ( ) این کلمه در بیت مسعودسعد آمده است :
یکی بودم و داند ایزد همی
که بر من موکل کم از ده نبود
بگوش اندرم جز کس و بس نشد
بلفظ اندرم جز ادوده نبود.
و معنی آن معلوم نشد. و ظاهراً از اتباع است، مثل کس و بس.