اده

«لغت نامه دهخدا»

[اِدْ دَ] (ع ص، اِ) اِدّ. عجب. شگفت. || بلای عظیم. سختی زمانه. || کار سخت و زشت. ج، آداد، اِدَد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر