ادیب ترک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بِ تُ] (اِخ) شاعری است و از ابیات او در حدائق السحر بشاهد آمده است:
تمنت سلیمی اَن اموت صبابه
و اَهون شی ء عندنا ما تمنت.
و نیز:
ایا شمعاً یضی ء بلاانطفاء
و یا بدراً یلوح بلامحاق
فانت البدر ما معنی انتقاصی
و انت الشمع ما سبب احتراقی(1).
و نیز:
اذاما رُمت طیب العیش فانظر
الی من بات اسوء منک حالا
و اخفض رتبه و اذل قدراً
و انکد عیشه و اقل مالا.
و رجوع به حدائق السحر ص 18و 82 و 84 شود.
(1) - و ظ. ترجمهء این قطعهء مُعزّیست:
گر نور مه و روشنی شمع تراست
این کاهش و سوزش من از بهر چراست
گر شمع توئی مرا چرا باید سوخت
ور ماه تویی مرا چرا باید کاست. امیر معزّی.