اذاخه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ خَ] (ع مص) گرد چیزی گشتن.
- اذاخهء مکانی؛ گرد آن جای گردیدن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر